Zonnige maandag

Een nieuwe werkweek...

Een drukke werkweek ! Want in het onderwijs zijn er examens.
Het wordt weer een hele klus om alles te plannen, op te maken, te corrigeren en op tijd in de computer te krijgen om de rapporten tijdig klaar te krijgen tegen het oudercontact.

Lichtpuntje : het zonnetje scheen uitbundig.
In de zon en uit de wind leek het weliswaar lente !
In de wind en uit de zon bleek het amper 6 graden...

De kinderen wilden zonder jas de speelplaats op, om dan even later te merken dat het toch net iets te fris was.

Waren we maar allemaal weer wat meer zoals een kind : vol verwondering en bewondering, vrolijk huppelend op de gang, minstens één lach per uur...


Wanneer was jij nog eens écht vrolijk, ongeforceerd en niet omdat het een feestje was waarop je vrolijk moest zijn ?
Wanneer heb jij laatst écht gelachen, tot je buik er pijn van deed ?
Vast ook veel te lang geleden...

WEEKEND !!!

En een schuchter lentezonnetje...

Oef, weekend. Na een hele week druk-druk-druk eindelijk tijd voor mezelf.

Alhoewel... 

Een kotstudent die thuis komt met zijn vuile was, een paar sportmannen die de wasmand blijven vullen, chauffeur spelen voor die en die, boodschappen doen, de strijk doorworstelen...

Maar ik kan het tenminste doen wanneer ik wil !

En geef toe : als het zonnetje schijnt, ziet alles er toch iets rooskleuriger uit ! 

Bovendien moet je zorgen dat je elke dag een positief puntje inlast.

Iets om naar uit te kijken : ik ga mijn vriendin opzoeken én ik heb een restaurantje geboekt dit weekend. Het wordt betaald met geld van de rekening die ik enkel gebruik om de verdiensten van internet op aan te vullen... Een extraatje dus !

Een leven zonder stress... FREEDOM !!

Een leven zonder stress... , vrijheid, onafhankelijkheid, zonder moeten... daar droom ik van.

Ik zit aan de 'verkeerde kant' van de 40. De 50 nadert elk jaar wat dichter.

Ruim 40  jaar...  het lijkt alsof er al een flink hoofdstuk afgesloten is.

Ik werk al 25 jaar in dezelfde job, met grotendeels dezelfde collega's, in eenzelfde omgeving. Hoewel het idee van stabilliteit en werkzekerheid zeker niet onderschat mag worden, heb ik toch zoiets van 'ik word geleefd'. Toch op zijn minst eens per week. (Zucht...)

Ik geef al 25 jaar les in een lagere school, met kinderen die steeds mondiger worden. Die steeds vaker hun eigen ik profileren. Het welbevinden van die kinderen is voor de overheid van groot belang. Het welbevinden van de leerkracht is van ondergeschikt belang.

Daarom ga ik al een paar jaar op zoek naar manieren om het roer om te gooien, zonder bruggen te verbranden. 

Over die zoektocht ben ik van plan een blog bij te houden. Over mijn ervaringen, over wat werkt en wat niet werkt. Over de leuke en de minder leuke dingen.

Wordt vervolgd...